Sunday, December 13, 2020

บางรัก, วันลอยกระทง, ฝนทิ้งช่วง, FEVER

 "บางรัก"


-:กลอนแปดสุภาพ:-


๐โอ้บางรัก ชักใจ ให้หลงผิด


   พี่เคยคิด ว่ารัก มักหักหาย


   คิดว่ารัก กันแล้ว จะกลับกลาย


   จะสลาย หายไป ไกลจากบางฯ


๐แต่ยิ่งคบ   ยิ่งรัก   สลักจิต


   รักสถิต  ฝังหทัย  ไม่ไกลห่าง


   สาวบางรัก รักจริง ยิ่งทุกนาง


   สวยสอางค์ นางน้อง ต้องฤทัยฯ


๐สาวบางรัก   ชักใจ   ให้พี่รู้


   ทุกทุกผู้  งดงาม  ตามวิสัย


   กายไม่งาม แต่ใจงาม ทุกทรามวัย


   อยากฝากใจ ฝากทัก รักน้องนาง


   โอ้บางรัก ควักหัวใจ พี่ไปแล้ว


   รักน้องแก้ว หมดใจ ไม่เหินห่าง


   สาวบางรัก  รักไม่  มีจืดจาง


   กี่ร้อยบาง ไม่รักอย่าง บางรักเอยฯ


ต๋อย.(คนพเนจร)


๓๑/๑๐/๒๕๖๐ @ ๑๗.๑๗ น.


"วันลอยกระทง"


~กลอนแปดสุภาพ~


*ลอยกระทง   ปีนี้   ไม่มีพ่อ


     แต่อย่าท้อ สู้ต่อไป เพื่อในหลวง


        จงตั้งจิต   ตั้งใจ  ไทยทั้งปวง


            จะลุล่วง  พ้นภัย  ใจพอเพียงฯ


            *คำสอนพ่อ  ก้องใน  หทัยอยู่


         ทั้งสองหู  ได้สดับ  จับน้ำเสียง


     จงตั้งใจ  ทำทุกสิ่ง  ให้ใกล้เคียง


  ตามสำเนียง สอนสั่ง อย่างตั้งใจฯ


*อธิษฐาน วางกระทง ลงตรงหน้า


      ตั้งสัจจา   น้อมจิต   พิสมัย


          จะเดินตาม รอยบาท ทุกชาติไป


               ให้สุกใส  ไร้โศก  วิโยคตรมฯ


              *กระทงน้อย ลอยไป จนไกลห่าง


          ทุกข์ลาร้าง จากกาย หายขื่นขม


     ให้มีสุข   ทุกทิวา   อย่าปรารมภ์


 ให้ลูกสม   ดังจิต   ที่คิดเอยฯ


๐๓/๑๑/๒๕๖๐ @ ๐๙.๐๐ น. ต๋อย.(คนพเนจร)


"ฝนทิ้งช่วง"


๏กลอนหก๏


๛ฝนมา  ฟ้าหม่น  ทนเศร้า


    เงียบเหงา เหม่อลอย คอยหา


    ฝนพร่ำ  ฉ่ำพื้น  ธารา


    นาวา  ลำน้อย  ลอยไปฯ


๛ทิ้งฝั่ง  ให้เหงา  เปล่าจิต


    รอมิตร ร่วมเรียง เคียงใกล้


    ฝนจาก  ร้างลา  อาลัย


    ทิ้งใคร หงอยเหงา เฝ้าคอยฯ


๛ฝนพร่ำ ร่ำเรียก เพรียกหา


    ฝนร้าง  จากตา  สุดสอย


    ฝนทิ้ง  ช่วงไป  ใจลอย


    เฝ้าคอย ฝนมา หากันฯ


๛ลืมแล้ว  หรือไร  ไกลพี่


    คนดี   ที่เคย   ใฝ่ฝัน


    ลืมรัก  ลืมรส  ลืมวัน


    มองจันทร์ ร้าวรวด ปวดใจฯ


23/09/2559 @ 08.38 น. ต๋อย.(คนพเนจร)

คิดถึงพี่ไหม, บ่วงกรรม, คิดไวในใจ, งามชายหาด

 " คิดถึงพี่บ้างไหม "


~กลอนแปดสุภาพ~


๐เมื่อลมหนาว โบกมา  เจ้าลาพี่


  โอ้คนดี   จากไป   จนไกลห่าง


  ลมหนาวมา   ปีนี้   ไม่มีนาง


  เจ้าลาร้าง  ห่างรัก  เคยปักใจฯ


๐ลมหนาวโบก โบยมา พาให้คิด


  คนึงนิจ   จิตตรม   ระทมไหม้


  ร้าวฤดี   คืนนี้   พี่เปลี่ยวใจ


  หมองหทัย พร่ำเพ้อ ละเมอครวญฯ


๐ยามลมหนาว โบกมา น้ำตาหลั่ง


  ใจยังหวัง  เธอกลับมา  ลมพาหวน


  เธอรู้ไหม  เธอจากไป ใครรัญจวน


  โอ้เนื้อนวล พี่นอนหนาว ร้าวรานกายฯ


๐เจ้าทิ้งพี่   ให้คอยหา   เจ้าลาจาก


  เจ้ามาพราก  ทิ้งสัญญา  แล้วลาหาย


  ตรมวิญญา   พี่แลหา   เธอมิวาย


  ใจสลาย  ลมหนาวมา  น้ำตานองฯ


  ต๋อย.(คนพเนจร)


  ๒๐ ตุลาคม ๒๕๖๓


" บ่วงกรรม "


-:กลอนแปดสุภาพ:-


๐ เมื่อตายลับ  ดับสูญ  สังขารร่าง


   สิ่งที่สร้าง   เอาไว้   ก็ดับสูญ


   ทิ้งไว้ให้  ทายาท  วงค์ประยูร


   ได้เกื้อกูล  พูนเพิ่ม  เสริมชีวินฯ


๐ สร้างบ้านไว้  ใหญ่โต  รโหฐาน


   สูงตระหง่าน  ห้องหับ  รับทรัพย์สิน


   ชั้นหนึ่งสอง   มีไว้   ใช้อยู่กิน


   ชั้นใต้ดิน  เก็บสมบัติ  นับคณาฯ


๐ ชั้นสามสี่  สร้างไว้  ไม่ได้ขึ้น


   ตัวเองมึน  สร้างไว้  ทำไมหนา


   ถึงเวลา   ดับดิ้น   สิ้นชีวา


   เหลือกายา เขาก็เอา ไปเผาไฟฯ


๐ เหลืออะไร  กันเล่า  แค่เถ้าถ่าน


   จิตวิญญาน  ธรรมา  พาสุกใส


   ทรัพย์ทั้งหลาย ไม่อาจ นำพาไป


   ทำอย่างไร จะหมดห่วง จากบ่วงกรรมฯ


   ต๋อย.( คนพเนจร )


   ๒๕ ต.ค. ๒๕๖๑ @ ๒๐.๐๐ น.


“ คิดไว้ในใจ “


กลอนแปดสุภาพ


๐ แค่เพียงคิด  เอาไว้  ในใจพี่


    รักคนดี   ไม่กล้า   ว่าเฉลย


    แค่เอ่ยปาก ก็มิกล้า มาพิเปรย


    ได้แต่เฉย   อัดอั้น   ตันอุราฯ


๐ เคยนั่งนอน  คิดอยู่  รู้หรือไม่


    เพราะดวงใจ รำพัน เฝ้าฝันหา


    ไม่เฉลียว  หรือไร  ใครนำพา


    ปรารถนา  เก็บไว้  ในใจเราฯ


๐ อยากจะเผย ความใน ใจของพี่


    อย่างไรดี  ให้เธอรู้   ดูอับเฉา


    คิดจนกลุ้ม  สุมใน  หัวใจเรา


    ช่างโง่เขลา  ไร้ปัญญา  หาถ้อยคำฯ


๐ มีคำหนึ่ง   ที่คิดไว้   ในใจพี่


    หนึ่งวจี   กล่าวถ้อย   ร้อยถลำ


    กลับเก็บไว้  ในอุรา  มิกล้านำ


    มาเอ่ยพร่ำ ว่าคิดถึง คนึงครวญฯ


    ต๋อย.(คนพเนจร)


    ๒๙ ตุลาคม ๒๕๖๓


" งามชายหาด "


-:กลอนแปดสุภาพ:-


๐ มองสายน้ำ แพรวพราย ที่ชายหาด


   แสงจันทร์สาด ส่องมา พาสุขสันต์


   สายลมพริ้ว  ระลอกคลื่น  รื่นทุกวัน


   หฤหรรษ์  มองเมฆา  จันทรางามฯ


๐ นกทะเล  บินร่อนลา  ท้องฟ้ากว้าง


   ว่อนลาร้าง  ห่างไกล  ใจวาบหวาม


   เพลงรักลอย คล้อยมา ฟ้าสีคราม


   ดุจข้อความ  ว่ารัก  ประจักษ์ใจฯ


๐ งามชายหาด ยามราตรี เคยมีเจ้า


   กลับเงียบเหงา   ร้าวฤดี   นี่ไฉน


   มองชายหาด แล้วเศร้า ร้าวหทัย


   โอ้ทรามวัย ใยทิ้งคลื่น  ไม่ชื่นชมฯ


๐ ลมทะเล   พัดมา   อีกคราแล้ว


   ไร้น้องแก้ว   หัวใจพี่   นี้ขื่นขม


   โอ้ชายหาด   สงบไป   ไร้คลื่นลม


   ไม่อยากชม ชายหาดงาม ยามนี้เลยฯ


   ต๋อย. (คนพเนจร)


   ๒๙ ต.ค. ๒๕๖๑ @ ๑๙.๔๕ น.

Thursday, November 5, 2020

"คลองบางกอกน้อย"

 "คลองบางกอกน้อย"


-: กลอนแปดสุภาพ :-


๐คลองบางกอกน้อย คอยเธอ ละเมอหา


   มองนาวา  ขึ้นล่อง  ทั้งสองฝั่ง


   น้ำท่วมท้น ล้นถุงทราย ที่กั้นบัง


   น้ำประทัง ท่วมท้น ล้นลำคลองฯ


๐จากปากคลอง มองไป แล้วใจเศร้า


   มองบ้านเรา เฝ้าคิด จิตหม่นหมอง


   น้ำท่วมบ้าน ชั้นล่าง จนเจิ่งนอง


   คิดถึงน้อง คิดถึงนุช สุดหัวใจฯ


๐ถ้ามีน้อง  อยู่ด้วย  คงช่วยพี่


   วิดวารี  กั้นธารา  พาสุขใส


   พี่มองซ้าย ย้ายขวา หาทรามวัย


   ไม่มีใคร   ชื่นชู   เป็นคู่ชมฯ


๐บางกอกน้อย คลองนี้ เคยมีเจ้า


   กลับต้องเศร้า เหงาใจ ไม่สุขสม


   น้ำท่วมคลอง ท่วมใจ ให้ระทม


   พี่ต้องจม  ธารา  น้ำตานองฯ


๑๓/๑๐/๒๕๖๐ @ ๑๘.๐๐ น.


ต๋อย.(คนพเนจร)

"คืนนี้พี่คอยเจ้า"

"คืนนี้พี่คอยเจ้า"


-:กลอนแปดสุภาพ:-


๐คืนนั้นมี เธออยู่ คู่เคียงข้าง


  ไม่อ้างว้าง ชมจันทร์ สุขหรรษา


   คืนนั้นมี จันทร์เพ็ญ เด่นนภา


   มีดารา ล้อมเดือน เป็นเพื่อนจันทร์ฯ


๐เธอกับฉัน  สุขสม  ภิรมย์รื่น


  ยามค่ำคืน อิงแอบ แนบจอมขวัญ


  หนุนตักน้อง แทนหมอน อ้อนรำพัน


  มีแสงจันทร์ อร่ามนวล ให้ชวนชมฯ


๐โอ้คืนนี้  คืนนั้น  ต่างกันไกล


   คืนสุขใจ สลายลับ กลับขื่นขม


   ใครพาน้อง ข้าไป กับสายลม


   ข้าระทม  ตรมใจ  ใยไกลกันฯ


๐คืนนี้จันทร์ ไม่งาม ตามที่เห็น


  โอ้วันเพ็ญ   คืนนี้   มีแต่ฉัน


   ยามค่ำคืน โศกเศร้า เฝ้าจาบัลย์


   ต้องโศกศัลย์ ศัลย์โศก วิโยคคอยฯ


๑๗/๑๐/๒๕๖๐ @ ๑๗.๐๐ น.


ต๋อย.(คนพเนจร)

" เพ็ญโสภา "

 " เพ็ญโสภา "


-:กลอนแปดสุภาพ:-


๐ เพ็ญจันทรา  ส่องฟ้า  นภาแล้ว


   งามเพริดแพร้ว แวววับ ขับสีสัน


   แสงเรืองเรื่อ  ทาบทับ  ดับตะวัน


   วงพระจันทร์  งามระยับ  ประดับใจฯ


๐ ดุจตัวเธอ  เป็นจันทร์  อันสูงส่ง


   ไม่ก้มลง    ดูดิน    ถวิลไห้


   ดินแหงนมอง ดูจันทร์ อันอำไพ


   ดินฝันใฝ่  แค่คิด  เป็นมิตรกันฯ


๐ ยามได้พบ  สบเนตร  แม่เกศแก้ว


   หลงรักแล้ว   หัวใจ   เฝ้าใฝ่ฝัน


   ดินหวังปอง   มองดู   อยู่ทุกวัน


   ขอแค่จันทร์  ไม่ทุกข์  ดินสุขใจฯ


๐ เพ็ญโสภา  ส่องสว่าง  อยู่กลางฟ้า


   เพ็ญนภา   ส่องชีวิต   จิตสดใส


   แม้ชีวิต   ดับดิ้น   จนสิ้นใจ


   แต่หทัย  ขออยู่  เป็นคู่จันทร์ฯ


   ต๋อย. (คนพเนจร)


   ๒๕ ก.ย. ๒๕๖๑ @ ๑๙.๓๐ น.

"จากเหนือ เมื่อหนาว"

 "จากเหนือ เมื่อหนาว"


*กลอนแปดสุภาพ*


๏จวนปลายฝน ต้นหนาว อีกคราวแล้ว


   โอ้น้องแก้ว   เหตุใด   มาไกลพี่


   จากเหมันต์   เวียนวน   มาชนปี


   ต้นหนาวนี้ ไม่มีน้อง  ประคองชมฯ


๏เคยชมชื่น   ขึ้นภู   ดูไพรพฤกษ์


   ชมเหวลึก  ขึ้นดอย  พลอยสุขสม


   ฟังเสียงนก  ร้องเรียง  เคียงสายลม


   กับตาคม   คนดี   เมื่อปีกลายฯ


๏วันเวลา   ผ่านไป   เจ้าไกลห่าง


   เจ้าลาร้าง ทิ้งแม่สอด และแม่สาย


   ลืมเชียงของ เชียงแสน แดนเชียงราย


   เจ้าลืมชาย   ที่แสนดี   ลืมพี่ยาฯ


๏อยากฝากรัก ไปกับลม ให้ชมเจ้า


   ฝากความเศร้า ความคิดถึง คนึงหา


   ฝากอาทิตย์  สุริยัน  ฝากจันทรา


   ฝากนกกา   ฝากลม  ให้ชมแทนฯ


19/10/2558 @ 14.58 น. 


 ต๋อย.(คนพเนจร)

 "คนเดียว ที่คิดถึง"


-กาพย์ยานี ๑๑-


๐คนเดียว        ที่คิดถึง

   

   ยังรำพึง        คนึงหา


   คนเดียว       ที่บูชา


   ยังฝันหา       ทุกคืนวันฯ


๐ในดวงใจ       ดวงนี้


   ยังอยากมี      เธอสร้างฝัน


   ยังเพ้อ            ยังรำพัน


   ยังคอยวัน       สัมพันธ์ใจฯ 


๐คนเดียว           ที่เคยรัก

   

   ยังสมัคร           ยังฝักใฝ่


   คนเดียว            ในดวงใจ


   จะใกล้ไกล          ยังใฝ่ชมฯ


๐วันเปลี่ยน            ใจไม่เปลี่ยน


   ไม่หมุนเวียน         แม้ขื่นขม


   แม้ใจ                    จะตรอมตรม


   ไม่ขอชม                ผู้อื่นใดฯ


   ต๋อย.(คนพเนจร)


   ๒๖/๐๗/๖๑ @ ๑๘.๐๐ น.